|
มิติ
|
เกณฑ์ช่วยในการพิจารณา
|
ดัชนีบ่งชี้
|
| ระบบนิเวศน์ |
การดำรงอยู่ของระบบนิเวศน์
(พืช สัตว์ น้ำ ดิน และความหลากหลายทางชีวภาพ) |
-
การจัดการด้านสิ่งแวดล้อม เช่น การจัดการปัญหาความแห้งแล้ง อาทิ
การทำฝายธรรมชาติ เพื่อสร้างความชุ่มชื้นให้กับผืนป่า การทำแนวป้องกัน
ไฟ การฟื้นฟูป่าต้นน้ำลำธาร เป็นต้น
- การฟื้นฟูและอนุรักษ์พันธุ์พืชท้องถิ่น
- การเกษตรที่สอดคล้องกับการอนุรักษ์
- การฟื้นฟูและบำรุงดินด้วยหลักชีวภาพ
|
การบริหาร
จัดการอย่างบูรณาการ |
มีพลวัตรของการทำงาน
ด้านสิ่งแวดล้อม |
-
การขับเคลื่อนเพื่อขยายการอนุรักษ์ไปสู่ชุมชนข้างเคียง
- การขยายเครือข่าย/การระดมสมาชิก
- สมาชิกมีความหลากหลาย (เพื่อการบริหารจัดการแบบพหุภาคี มีการ
แลกเปลี่ยน/ถ่ายทอดความรู้ ภูมิปัญญา)
|
การใช้ประโยชน์อย่างมี
ประสิทธิภาพและคุ้มค่า |
-
มีพัฒนาการวิธีการใช้ประโยชน์ จากทรัพยากรธรรมชาติในพื้นที่แบบยั่งยืน
- มีความตระหนักเรื่องคุณค่าและมูลค่า ของทรัพยากรที่นำมาใช้ประโยชน์
- มีการคิดริเริ่มมีการริเริ่ม (นวัตกรรม) ในการจัดการทรัพยากร
หรือการ
เพิ่มผลผลิตจากป่า
|
โครงสร้างองค์กรอนุรักษ์
สิ่งแวดล้อม |
-
การได้มาซึ่งผู้นำองค์กร
- โครงสร้างและรูปแบบองค์กร
- ความเข้มแข็งขององค์กร
- ภารกิจและบทบาทขององค์กร |
แผนบริหารจัดการ
เชิงบูรณาการ |
-
มีการจัดทำแผนงานหรือโครงการ ที่บ่งชี้ถึงการขับเคลื่อนไปสู่การปฏิบัติ
- แผนงานอนุรักษ์มีความเชื่อมโยงกับเศรษฐกิจชุมชน เช่น กิจกรรมที่ช่วย
บรรเทาความยากจน และความยั่งยืนของกิจกรรมดังกล่าว
- แผนงานอนุรักษ์มีความเชื่อมโยง กับการสร้างความเข้มแข็งของชุมชนและ
การมีส่วนร่วม
- แผนงานอนุรักษ์มีความเชื่อมโยงกับระบบนิเวศน์
- มีการรวบรวม ประมวลและสังเคราะห์องค์ความรู้ ภูมิปัญญาท้องถิ่นในรูป
ของชุดความรู้ท้องถิ่นที่เป็นระบบ และสามารถใช้เป็นเครื่องมือในการ
ถ่ายทอดได้ เช่น อยู่ในรูปของหลักสูตรท้องถิ่นสำหรับเด็กและเยาวชน |
| สังคมและชุมชน |
ความร่วมมือของประชาสังคม |
-
ชุมชนมีความร่วมมือ มีเอกภาพและมีความสมานฉันท์ มีความเอื้ออาทร
มีแนวทางลดความขัดแย้ง ในการจัดการทรัพยากรของชุมชนด้วยสันติวิธี
- มีพันธมิตรในการทำงาน รวมทั้งมีบทบาทของสตรีและเยาวชน |
| การสืบทอด |
-
การสร้างศักยภาพของสมาชิก และเครือข่ายด้านสิ่งแวดล้อม
- การสร้างผู้นำร่วม
- มีกระบวนการสิ่งแวดล้อมศึกษา
- สร้างการเรียนรู้ให้กลุ่มเยาวชน ทั้งในระบบและนอกระบบ |