ประเภทความเรียงเยาวชน

ชีวิตบนสายน้ำ
โดยนางสาวทรายแก้ว ย่าแหม

ธรรมชาติเป็นสิ่งที่สวยงาม ธรรมชาติให้เราได้หลายอย่าง ธรรมชาติให้ชีวิตเรา ธรรมชาติเป็นแหล่งอาหารให้แก่เรา ธรรมชาติให้ที่อยู่อาศัยเรา ธรรมชาติให้ยารักษาโรคแก่เรา ธรรมชาติให้อากศที่บริสุทธิ์ ธรรมชาติให้แหล่งพึ่งพาแก่เรา ธรรมชาติเป็นที่อยู่ให้แก่สัตว์น้อยใหญ่ ธรรมชาติช่วยจรรโลงโลกให้สวยงาม ทุกสิ่งทุกอย่างต้องพึ่งพาธรรมชาติทั้งสิ้น โดยเฉพาะมนุษย์อย่างเรา ในธรรมชาตินั้นๆ มีสัตว์ที่ตัวโตแข็งแรงย่อมจะล่าสัตว์ที่ตัวเล็กกว่า อ่อนแอกว่ามาเป็นอาหาร แต่ในขณะเดียวกันสัตว์ที่มีขนาดเล็กกว่าก็ย่อมจะต้องพึ่งพาสัตว์ที่มีขนาดใหญ่ เพื่อจะได้ปกป้องผืนป่าอันเป็นที่อยู่ของสัตว์นานาชนิด ปลาย่อมอาศัยอยู่ในน้ำ นกย่อมอาศัยอยู่บนต้นไม้ และป่าก็ย่อมจะต้องอาศัยสิ่งมีชีวิตเพื่อที่จะอยู่ร่วมกันซึ่งช่วยเติมแต่งให้ธรรมชาติอุดมสมบูรณ์ ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมพึ่งพาซึ่งกันและกัน มันเป็นวัฏจักรของการดำเนินชีวิต และเป็นสัจธรรมอันแท้จริง

ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว คำสุภาษิตประโยคนี้ฉันได้คุ้นเคยกับมันตั้งแต่ฉันยังเป็นเด็ก แต่ฉันก็พอจะจำอะไรได้บ้างแล้ว ตอนนี้ฉันโตพอที่จะรู้ว่าอะไรเป็นอะไรแล้ว แต่หลายสิ่งหลายอย่างมันยังฝังใจฉันราวกับว่ามันเพิ่งผ่านมาเพียงเมื่อไม่นานมานี้เอง มันเป็นความทรงจำที่น่าเศร้า และก็เป็นความทรงจำที่ปลาบปลื้มใจเช่นกัน ฉันไม่รู้ว่าอย่างไหนมันมากกว่ากัน ฉันแยกไม่ออกเลยสำหรับความรู้สึกของฉันที่มี

ดีใจจัง วันนี้ฉันได้มีโอกาสกลับมาเยี่ยมบ้านเกิดของฉันแล้ว มันเป็นสิ่งที่ฉันเฝ้ารอคอยมานานหลายปี เพราะฉันต้องย้ายไปเรียนต่างจังหวัดจึงไม่ได้กลับมาเยี่ยมบ้านเกิดเลย ผู้คนที่นี่ยังคงใช้ชีวิตที่อยู่กันอย่างพอเพียงเหมือนเดิมและมันเป็นสิ่งคุ้นเคยสำหรับฉันเมื่อครั้งก่อน หลังบ้านที่ยื่นออกไปในทะเลซึ่งเป็นทะเลที่ไม่ลึกมากนัก ฉันเห็นเรือลำน้อยใหญ่แล่นอย่างช้าๆ บนสายน้ำอันเงียบสงบ บ้างก็มีคนเต็มเรือ บ้างก็มีคนเดียว ฉันยืนสูดอากาศที่บริสุทธิ์ ฉันยืนมองผู้คนที่กำลังขวักไขว่อยู่กับการประกอบอาชีพของเขา ผู้คนที่นี่ประกอบอาชีพประมงเกือบทุกครอบครัว รวมถึงครอบครัวของฉันด้วย มันทำให้ฉันนึกถึงวันวานของการเป็นเด็ก พวกเราเคยนั่งเล่นกันที่หลังบ้าน แล้วก็ลงเล่นน้ำด้วยกันสนุกมาก และมันเป็นบ่อยครั้งมากที่เราต้องเจอกับอะไรบางอย่างซึ่งคนแถบนี้คุ้นเคยกันเป็นอย่างดี มันลอยเคว้งคว้างอยู่ท่ามกลางสายน้ำที่กว้างใหญ่ บ้างก็มีสีขาว บ้างก็มีสีแดง บ้างก็มีหลากสีสัน มันลอยมาจากใต้ถุนบ้านซึ่งเห็นอยู่เรียงรายหลายต่อหลายชิ้นจนนับไม่ถ้วน เมื่อมันลอยมาใกล้ๆ ฉันเดอื้อมมือไปคว้ามันมาดู มันเป็นกล่องโฟมสีขาวซึ่งห่อหุ้มด้วยถุงพลาสติกใส แต่นั่นมันไม่เป็นอุปสรรคอะไรเลย พวกเราไม่ได้สนใจอะไรมากนักเพราะมัวแต่ขะมักเขม้นอยู่กับการเล่นกันอยู่ และพวกเราก็เห็นว่ามันเป็นเรื่องปกติธรรมดาของผู้คนที่นี่เสียแล้ว วันไหนที่ฉันไม่เล่นน้ำกับน้องๆ เพื่อนๆ ก็ชวนกันมาตกปลาที่หลังบ้าน มันทำให้ฉันรู้สึกสนุกและมีความสุขมาก แล้ววันไหนที่ฉันไปโรงเรียนพอกลับมาตอนเย็นก็ชวนกันลงไปหาหอยกับเพื่อนๆ ที่ชายทะเล น้ำในทะเลบริเวณนั้นแห้งขอดเลย แต่เมื่อฉันเริ่มโตขึ้นก็ไม่ค่อยได้คลุกคลีอยู่กับการเล่นกับเพื่อนๆ สักเท่าไร เพราะต่างคนต่างก็ต้องแยกย้ายกันไปเรียนต่อที่อื่น

ถึงแม้มันจะผ่านมาแล้วหลายปีแต่หลายสิ่งหลายอย่างก็ยังเหมือนเดิม แต่มีสิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนไปเลยคือ ของแปลกปลอมที่มากับสายน้ำมันก็คือ ขยะ ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ผู้คนที่นี่ไม่ได้ใส่ใจกับมันเลย และเป็นสิ่งที่หลายคนร่วมกันทิ้งลงในทะเล มันเป็นสิ่งที่ไม่เคยลดลงเลยแต่มันกลับเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมขยะจึงมากเช่นนี้ เพราะฝีมือของใครกันเล่า หากไม่ใช่มนุษย์อย่างพวกเราที่เห็นแก่ตัว ปลาที่เคยแหวกว่ายอย่างไร้มลทิลมันกลับค่อยๆ ลดน้อยลง ภาพที่เด็กๆ เคยเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนานก็หายไป ภาพที่เคยเอเฟื้อเผื่อแผ่ซึ่งกันและกันก็ค่อยๆ จางหายไปกับกาลเวลาที่พัดผ่านและฉันคิดว่ามันคงจะไม่มีวันหวนกลับมาอีกแล้ว ฉันได้มีโอกาสเดินสำรวจชายทะเลซึ่งอยู่ไม่ไกลไปจากบ้านของดิฉันมากนัก ฉันสังเกตเห็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปก็คือร้านค้าที่เรียงรายมากขึ้น มีผู้คนจากต่างถิ่นมากขึ้นด้วยเช่นกัน และได้มีผู้คนกลุ่มหนึ่งมาใช้บริการเรือนำเที่ยวที่เป็นทั้งนักท่องเที่ยวชาวไทยและชาวต่างชาติปะปนกันไป นักท่องเที่ยวบางกลุ่มก็เช่าเรือเพื่อที่จะออกไปตกปลาและบางกลุ่มก็ใช้บริการเรือนำเที่ยวไปเที่ยวชมตามเกาะต่างๆ

ฉันนึกที่จะอดสูใจไม่ได้เมื่อรู้ว่าผู้คนที่นี่ ไม่ได้มองเห็นถึงคุณค่าของการรักษาความสะอาดและการพัฒนาชุมชนเลยแม้แต่น้อย ทุกคนที่นี่มองข้ามมันไปโดยง่ายดาย ถึงแม้ว่าทุกคนจะเห็นว่ามันเป็นเรื่องใกล้ตัวก็ตาม ฉันยืนดูขยะที่ลอยผ่านหน้าฉันไปอย่างช้าๆ ชิ้นแล้วชิ้นเล่าโดยที่ฉันไม่สามารถทำอะไรได้เลย ฉันยืนดูอยู่สักพักแม่ก็เรียกให้ฉันไปทานข้าว พอทานข้าวเสร็จฉันก็เก็บจานไปล้างที่หลังบ้าน ฉันล้างจานจนเสร็จเหลือก็แต่เพียงเศษอาหารและขยะอื่นๆ ที่รวมกันอยู่กับถุงพลาสติกซึ่งมาอยู่เต็มถุง ฉันก็เลยหันไปถามแม่ที่นั่งอยู่ด้านหลังว่า จะเอาขยะในถังไปทิ้งที่ไหนดีคะ แม่บอกฉันว่า ทิ้งลงใต้ถุนนั่นแหล่ะ พอน้ำขึ้นเต็มมันก็ลอยไปเอง แล้วมันก็เป็นอาหารปลาได้ด้วย ทุกคนต่างเห็นด้วยกับความคิดของแม่ ฉันถามขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่โต้แย้ง ตกลงจะทิ้งลงไปในทะเลจริงๆ หรือ? และคำตอบของทุกคนก็คือการพยักหน้า แล้วฉันก็ทำตามที่ทุกคนให้ความเห็น ฉันนั่งใครครวญถึงการกระทำของฉันหลังจากการที่ฉันทิ้งขยะและทำกิจวัตรประจำวันของฉันเสร็จแล้ว จะมีใครบ้างที่เห็นความสำคัญของทรัพยากรธรรมชาติที่ถูกสรรค์สร้างขึ้นมา ทุกคนได้แต่จะตักตวงผลประโยชน์จากธรรมชาติด้วยกันทั้งสิ้นและไม่เคยคิดที่จะรักษาหนำซ้ำยังช่วยกันทำลายอีกต่างหาก แค่นั้นยังไม่พอทุกคนมองข้ามความเลวร้ายนี้ไปโดยที่ไม่ได้รู้สึกและไม่ได้สนใจอะไรเลยแม้แต่น้อย จนเดี๋ยวนี้ท้องทะเลที่เคยสงบสุขก็กลับกลายมาเป็นแหล่งรวมขยะของชุมชนและของทุกครัวเรือนไปเสียแล้ว น่าสงสารพวกสัตว์น้ำที่อาศัยอยู่ในบริเวณนี้จัง ต้องอพยพไปอยู่ที่บริเวณอื่น ซึ่งเป็นที่ที่มีธรรมชาติสมบูรณ์กว่านี้ คืนนั้นฉันเข้านอนตั้งแต่หัวค่ำเพราะฉันอ่อนเพลียจาการเดินทางมาที่นี่ ฉันพยายามข่มตาให้หลับอย่างไรก้หลับไม่ลงเพราะเศษขยะมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลต่างๆ ส่งกลิ่นเหม็นฟุ้งกระจายใต้ถุนบ้านเรือนของผู้คน แต่ฉันคิดว่ามันคงเป็นเรื่องปกติธรรมดาสำหรับพวกเขาเสียแล้วที่จะต้องทนอยู่กับสภาพแบบนี้ ฉันนอนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยจนกระทั่งฉันได้หลับไป

ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมกับเสียงอาซานที่ได้ยินมาจากมัสยิดที่อยู่ไม่ไกลไปจากบ้านของฉันมากนัก ตอนนั้นเกือบจะตีห้าครึ่งเห็นจะได้ ฉันลุกขึ้นจากที่นอนและเก็บจนเรียบร้อย จากนั้นก็ไปอาบน้ำเสร็จก็ไปปฏิบัติศาสนกิจของฉันนั่นคือ การละหมาด หลังจากนั้นฉันได้เดินออกไปนั่งเล่นที่หลังบ้าน ฉันนั่งดูดวงอาทิคย์ที่กำลังขึ้นอย่างช้าๆ แล้วคิดอะไรไปเพลินๆ จนเกือบถึงเจ็ดโมงเลยเดินออกไปซื้ออาหารเช้าที่ร้านใกล้ๆ บ้านของฉัน เมื่อทานอาหารเช้าเสร็จก็ไปนั่งที่หลังบ้านเพื่อสูดอากาศที่บริสุทธิ์ขามเช้าของที่นี่

ความคิดที่ว่า นักอนุรักษ์ ไม้ได้มีอยู่ในความคิดของฉันเลย ฉันคิดแต่เพียงว่าฉันจะทำอย่างไรเพื่อให้ผู้คนที่นี่ปลอดภัยจากอันตรายของขยะ ฉันเดินออกไปนั่งที่ม้าหินอ่อนหน้าบ้าน ซึ่งได้แลเห้นถังขยะใบใหญ่ที่ตั้งอยู่ใต้ต้นมะขามฉันเดินไปใกล้ถังขยะและก้มลงดูในถัง ฉันรู้สึกแปลกใจมาก มีถังขยะแต่ไม่มีขยะอยู่ในถังและใกล้ๆ ถังขยะก็มีถุงพลาสติก 2-3 ใบปลิวว่อนอยู่ ฉันนั่งดูอยู่สักครู่แล้วก็นึกขึ้นได้ว่า ฉันต้องเริ่มพัฒนาจากตัวฉันก่อนนะ ฉันต้องเริ่มจากสิ่งเล๋กๆ ที่หลายคนมองข้ามไปโดยไม่คำนึงถึงผลที่จะตามมาเลยแม้แต่น้อย คือการเก็บขยะที่ปลิวอยู่ข้างถังใส่ลงในถังแล้วฉันก็ลุกขึ้นไปเก็บถุงพลาสติกนั้นลงในถังขยะด้วยมือของฉันเอง ฉันเริ่มต้นด้วยการเก็บขยะเพียงแค่ 2-3 ชิ้นและฉันก็คิดว่า เพราะอะไรล่ะเราจึงต้องเก็บทั้งๆที่เรามิได้ทิ้งมันสักชิ้น แล้วความคิดหนึ่งก็เข้ามาแทนที่คือ หากเราไม่ทิ้งขยะลงบนพื้นมันก็ไม่มีขยะที่ปลิวว่อนอยู่อย่างนี้ และถ้าหากเราไม่ทิ้งขยะลงในทะเลก๋ไม่เห็นขยะที่ลอยเกลื่อนกลาดอยู่อย่างนี้เช่นกัน ฉันนึกถึงหลักคำสอนของศาสนาอิสลามที่ว่า ความสะอาดนั้นเป็นส่วนหนึ่งของการศรัทธาและจงรักษาความสะอาดทั้งร่างกายและจิตใจ

ฉันเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่นับถือศาสนาอิสลาม ฉันทราบดีว่าหลักคำสอนของศาสนาของฉันย่อมจะมีคุณประโยชน์กับทุกๆ คนอย่างแน่นอน สักครู่ใหญ่ฉันก็เริ่มเดินเก็บขยะที่กระจัดกระจายอยู่บริเวณบ้านของฉันจนหมดเหลือแต่ก็เพียงเศษขยะเล็กๆ จากนั้นฉันก็เดินเข้าไปล้างมือในครัวและเหลือบไปเห็นถังขยะที่มีเศษอาหารปนอยู่ด้วย ฉันแยกถุงพลาสติกกับเศษอาหารออกจากกันแล้วนำถุงพลาสติกไปทิ้งในถังขยะหน้าบ้าน ส่วนเศษอาหารนั้นฉันเอาไปเทลงในหลุมขยะที่ฉันขุดไว้ก่อนหน้านี้แล้ว เมื่อฉันเทเสษอาหารลงในหลุมสักพักก็มีไก่กลุ่มหนึ่งวิ่งเข้ามาและจิกกินจนอาหารที่อยู่ในหลุมหมดไป แล้วฉันก็กลับเข้าบ้าน จากนั้นฉันก็เข้าไปในครัวแล้วบอกกับน้าสาวและแม่ว่า 'เศษอาหารให้เอาไปเทในหลุมขยะข้างบ้านที่ขุดตั้งไว้เดี๋ยวไก่ก็มากินเอง แล้วส่วนถึงพลาสติกให้เอาไปใส่ถังขยะหน้าบ้านนะ ไม่ต้องเอาเศษอาหารกับถุงพลาสติกรวมกันนะเดี๋ยวมันจะเหม็น พอถังเต็มจะมีเจ้าหน้าที่มาเก็บเอง' ฉันพูดด้วยถ้อยคำที่รู้สึกดีเป็นความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูกเลย ทุกคนก็ไม่พูดอะไรก็ได้แต่หันมองหน้าฉัน แล้วฉันก็ออกไปเดินเล่นต่อที่หน้าบ้าน ฉันเห็นน้องๆ กินขนมแล้วทิ้งถุงพลาสติก ฉันเรียกเขาให้เขาทิ้งขยะลงในถัง เขาก็เก็บไปทิ้งในถัง และเรียกเขาเข้ามาพูดคุยเกี่ยวกับความสะอาด เพราะนั้นเป็นหลักคำสอนของศาสนาอิสลามซึ่งเป็นศาสนาของฉันและผู้คน

การเดินรณรงค์ร่วมพัฒนากันทั้งหมู่บ้านในวันเดียวกันก็เป็นอีกวิธีหนึ่ง แต่ถ้าเราทุกคนตระหนักและให้ความสำคัญกับจุดเล็กๆ ที่มองข้ามไปแค่เราปลูกฝังจิตสำนึกให้กับน้องๆ และเยาวชน รวมไปถึงผู้คนในชุมชน มันก็จะทำให้ชุมชนของเราน่าอยู่ยิ่งขึ้น และทุกคนก็ไม่ต้องทนอยู่กับขยะเหม็นๆ อีกต่อไป

ฉันอยู่บ้านเกิดของฮันเป็นเวลา 5 วัน ฉันก็กลับไปเรียนหนังสือต่อที่โรงเรียน ฉันได้ไปคุยกับอาจารย์ที่ปรึกษาของฉันเกี่ยวกับปัญหาของขยะซึ่งมันได้เกิดขึ้นที่บ้านของฉัน อาจารย์ที่ปรึกษาก็เลยเสนอโครงการเรื่อง การกำจัดขยะและหารพัฒนาชุมชนโดยเดินเรื่องและขออนุมัติเงินจากฝ่ายต่างๆ ที่เกี่ยวกับโครงการนี้ ฉันและอาจารย์ที่ปรึกษาช่วยกันติดต่อประสานงานกันหลายฝ่าย และผลของการดำเนินโครงการลุล่วงไปด้วยดี ฉันรู้สึกสบายใจที่ได้ทำสิ่งดีๆ เพื่อส่วนรวม หลังจากที่ฉันเดินเรื่องจัดการโครงการเสร็จแล้วฉันก็ไปเรียนตามปกติอยู่ทุกวัน แต่ฉันก็ติดตามผลมาโดยตลอด จนวันที่ฉันรอคอยก็มาถึงแล้ว โครงการที่ฉันและอาจารย์ที่ปรึกษาได้เสนอก็ดำเนินไปด้วยดี ฉันทราบข่าวมาจากแม่ว่าเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมามีโครงการเข้าไปจัดการที่หมู่บ้านของเรา ๖บ้านเกิด๗ ๙อโครงการว่า นักอนุรักษ์และพัฒนาชุมชน ได้เข้าไปจัดโครงการที่โรงเรียนบ้านแหลมกรวด ซึ่งเป็นโรงเรียนประถม และอยู่ไม่ไกลจากหมู่บ้านมากนัก มีกิจกรรมมากมายที่เกี่ยวกับการอนุรักษ์ทรัพยากรทางธรรมชาติและการพัฒนาชุมชน ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของการนำขยะมารีไซเคิล เช่น นำเศษอาหารมาทำปุ๋ยหมักหรือปุ๋ยชีวภาพ เป็นต้น การพานักเรียนและกลุ่มเยาวชนไปเก็บขยะบริเวณชายทะเล การนั่งเรือไปตามเกาะต่างๆ ที่อยู่ใกล้เพื่อจะไปพัฒนาชุมชนนั้นและร่วมไปถึงการให้ความรู้กับชาวบ้านเรื่องอันตรายที่มากับขยะ

โครงการนี้ได้ดำเนินอยู่เป็นเวลา 7 วัน ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเวลาแค่น้อยนิดกับการพัฒนาแต่มันก็ทำให้มีสิ่งดีๆ เกิดขึ้นมากมาย และทุกคนก็ให้ความร่วมมือกันเป็นอย่างดี จึงทำให้โครงการที่จัดขึ้นนี้ประสบความสำเร็จอย่างมากเลยทีเดียว แต่เป็นที่น่าเสียดายเพราะฉันกับอาจารย์ศลิษาซึ่งเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาในชั้นเรียนและที่ปรึกษษโครงการนี้ เราทั้งสองรวมถึงผู้ที่ให้การสนับสนุนโครงการนี้ไม่ได้ไปร่วมกิจกรรม เพราะในระหว่างนั้นฉันกำลังยุ่งอยู่กับการแข่งขันกีฬาสีที่โรงเรียน แต่ฉันก็รู้สึกตื่นเต้นและดีใจมากเมื่อทราบข่าวนี้ฉันจึงโทรไปถามน้าสาวที่อยู่ที่นั่นเพื่อความแน่ใจ แล้วมันก็เป็นไปตามความคิดของฉันจริงๆ พอรุ่งเช้าของอีกวันฉันก็ไปโรงเรียนตามปกติและซื้อของฝากไปให้อาจารย์ศลิษา เพื่อตอบแทนความดีของท่านที่ได้ช่วยเหลือฉันจนประสบความสำเร็จ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นแค่ของเล็กน้องก็ตาม แต่อย่างน้อยผู้ให้ก็มีความสุขกับการที่ได้ให้และผู้รับก็มีความสุขกับการที่ได้รับเช่นกัน จากนั้นโครงการนักอนุรักษ์และพัฒนาชุมชนก็กลายเป็นโครงการต่อเนื่องซึ่งจะจัดให้มีทุกปี โครงการนี้ทำใก้ชุมชนของฉันมีความเป้นอยู่ดีขึ้นมาก และมีกระแสตอบรับจากชุมชนดีขึ้นด้วยเช่นกัน

สำเร็จแล้ว! ฉันทำสำเร็จแล้ว ชุมชนของฉันก็จะได้มีชีวิตที่ดีขึ้นเสียที ฉันกลับไปเยี่ยมบ้านเกิดของฉันอีกครั้งเมื่อไม่นานมานี้ ฉันรู้สึกดีซึ่งความรู้สึกนั้นมันดีกว่าครั้งก่อนๆ ที่ผ่านมา ฉันสบายใจที่เห็นผู้คนในชุมชนของฉันปลอดภัย และภาพเด็ก เล่นน้ำก็ปรากฏขึ้นอีกครั้งพร้อมกับการเล่นน้ำที่เกือบจะไม่เห็นบรรดาขยะลอยผ่านหน้าไปโดยไร้จุดหมายของมัน แล้วฉันก้ไม่ลืมที่จะขอบคุณพระเจ้าของฉันด้วยกับการละหมาดตามบทบัญญ้ติของศาสนาอิสลาม

ชื่อ
:
นางสาวทรายแก้ว ย่าแหม
วัน/เดือน/ปีเกิด
:
16 เมษายน 2532
ที่อยู่
:
139 หมู่ 11 บ้านนาทุ่งโพธิ์ ตำบลคลองเฉลิม อำเภอกงหรา จังหวัดพัทลุง 93180
โทร. 084 052 2103
การศึกษา   มัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบำรุงอิสลาม